Category Archives: Επιστήμη-Τεχνολογία

Ρομπότ gel από το MIT

Πηγή: https://techcrunch.com/2017/02/01/mit-fish-robot/

 

Τα άκρα του ρομπότ είναι κατασκευασμένα από hydrogel, ένα εξαιρετικά εύκαμπτο υλικό που αποτελείται κυρίως από νερό, που παίρνει διάφορες μορφές με τη χρήση 3D εκτύπωσης και κοπής με λέιζερ. Όταν το νερό αντλείται μέσα στα άκρα, ανοίγουν και κλείνουν όπως ένα χέρι.

 

MIT’s latest robot looks a bit like one of those claw machines you find at the front of an arcade, only instead of metal, the claws are made of a clear, membranous substance. And instead of stuffed Minion dolls, they pick up live fish. But other than that, the principles are pretty similar.

The robot’s limbs are made from hydrogel, an extremely pliable material that’s composed primarily of water, formed into structures using 3D printing and laser cutting. When water is pumped into the limbs, they stretch or curl, opening and closing like a hand.

Using the eel-inspired robot, the researchers were able to make the claw close fast enough to grab a goldfish without harming it in the process, while a more traditional robotic hand would likely crush the fish in the process, and nobody wants that.

The team fully admits it hasn’t quite figured out a real world use for the odd fish-grabbing ‘bot, but the material does play along nicely with human tissue, meaning it could someday have some usual surgical applications.

“Hydrogels are soft, wet, biocompatible, and can form more friendly interfaces with human organs,” says lead researcher Xuanhe Zhao. “We are actively collaborating with medical groups to translate this system into soft manipulators such as hydrogel ‘hands,’ which could potentially apply more gentle manipulations to tissues and organs in surgical operations.”

The transparent fish grabber was created with funds from the Office of Naval Research, the MIT Institute for Soldier Nanotechnologies and the National Science Foundation.

 

Κάντε κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες …

 

 

Πρώτη παράδοση δέματος με drone από την Amazon

Η Amazon πραγματοποίησε την πρώτη παράδοση δέματος με drone, στη Μ. Βρετανία. Σύμφωνα με όσα αναφέρει το BBC και άλλα ΜΜΕ, το πακέτο έφτασε με ασφάλεια στον προορισμό του στο Κέμπριτζ, 13 λεπτά μετά την παραγγελία του.

Λεπτομέρειες για τη διαδικασία αποκαλύπτονται σε βίντεο όπου φαίνεται πως ολοκληρώθηκε η παραγγελία και η παράδοση, με ένα ηλεκτροκίνητο drone που πετούσε σε ύψος μέχρι 122 μέτρων. Η ιστορική για την Amazon αποστολή έγινε στις 7 Δεκεμβρίου, αν και δημοσιοποιήθηκε στις 14 του μήνα (Τετάρτη).

EURONEWS
Η Amazon γράφει ιστορία: Πρώτη παράδοση με drone

Βάση του drone είναι το κέντρο (fulfilment centre) της εταιρείας στο Κέμπριτζ. Με το που φορτωθούν το πακέτο, τα drones πηγαίνουν μέσω αυτοματοποιημένης διαδικασίας στον χώρο εκτόξευσης. Από εκεί απογειώνονται και πετούν αυτόνομα, φτάνοντας στον προορισμό τους μέσω GPS. Είναι ικανά να μεταφέρουν δέματα μέχρι και 2,7 κιλών. Σκοπός της συγκεκριμένης υπηρεσίας (Amazon Air) είναι όλες οι παραγγελίες που γίνονται μέσω αυτής να παραδίδονται εντός 30 λεπτών. Η συγκεκριμένη δοκιμή αναμένεται να επεκταθεί σε πολλούς πελάτες που ζουν κοντά στην αποθήκη μέσα στους προσεχείς μήνες.

Αναφορικά με τους προβληματισμούς περί ασφαλείας, η εταιρεία διαβεβαιώνει πως προτεραιότητά της είναι η ασφάλεια, και ότι επί της παρούσης έχει άδεια λειτουργίας κατά τις ώρες της ημέρας, όταν υπάρχουν χαμηλής έντασης άνεμοι και καλή ορατότητα, αλλά όχι με βροχή, χιόνι ή συνθήκες παγετού.

Η εταιρεία έχει κέντρα ανάπτυξης Prime Air στις ΗΠΑ, τη Βρετανία, την Αυστρία και το Ισραήλ, ενώ τα drones της δοκιμάζονται και σε άλλα σημεία του κόσμου.

 

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/story/1183890/proti-paradosi-dematos-me-drone-apo-tin-amazon

 

Πρώτη εκτόξευση μη επανδρωμένου αεροσκάφους από μη επανδρωμένο υποβρύχιο

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/story/1153304/proti-ektokseusi-mi-epandromenou-aeroskafous-apo-mi-epandromeno-upobruxio

Την επιτυχή εκτόξευση του Vector Hawk, ενός μικρού, μη επανδρωμένου αεροσκάφους (UAV) από ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο Marlin MK2, στο πλαίσιο δοκιμής από το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό, ανακοίνωσε η Lockheed Martin. Παράλληλα, το Submaran, ένα επίσης μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας, το οποίο έχει αναπτυχθεί από την Ocean Aero, εκτελούσε καθήκοντα αναγνώρισης και παρακολούθησης.

Σύμφωνα με την εταιρεία, πρόκειται για την πρώτη φορά που αυτόνομο αεροσκάφος εκτοξεύεται από αυτόνομο υποβρύχιο, κάτι που συνιστά σημαντική πρωτιά, καθώς, όπως είπε ο Κέβιν Σλόσερ, υψηλόβαθμο στέλεχος της Lockheed Martin, δείχνει ότι μη επανδρωμένα αεροσκάφη, σκάφη επιφανείας και υποβρύχια μπορούν να επικοινωνούν και να ολοκληρώνουν αποστολές συνεργαζόμενα και εντελώς αυτόνομα.

Κατά τη διάρκεια της Annual Navy Technology Exercise (ANTX) τον Αύγουστο, το Submaran μετέδωσε οδηγίες στο Marlin από επίγειο σταθμό μέσω υποβρύχιων ακουστικών επικοινωνιών. Ακολουθώντας αυτές τις εντολές, το Marlin εκτόξευσε το Vector Hawk, χρησιμοποιώντας μια ειδικά σχεδιασμένη κάψουλα, στον κόλπο Ναραγκανσέτ. Μετά την εκτόξευση, το Vector Hawk άρχισε επιτυχώς την πτήση του. Και τα τρία αυτόνομα οχήματα ήταν σε επικοινωνία με τον επίγειο σταθμό ελέγχου, παρέχοντας πλήρεις δυνατότητες διοικήσεως και ελέγχου.

Το Vector Hawk είναι σχεδιασμένο για εκτόξευση από κάψουλα ή από το χέρι υπό συνθήκες παντός καιρού σε θαλάσσια περιβάλλοντα κάθε είδους για να παρέχει πληροφορίες και υπηρεσίες αναγνώρισης στους χρήστες του όποτε τις χρειάζονται. Είναι ικανό για πλήρως αυτόνομη πτήση και προσγείωση, κάτι που, σύμφωνα με την εταιρεία, επιτρέπει στους χειριστές του να επικεντρώνονται στη διαχείριση της αποστολής αντί για την πτήση του αεροσκάφους. Μπορεί να πετά για 70+ λεπτά, σε αποστάσεις εντός οπτικού πεδίου μέχρι 15 χιλιομέτρων. Η ανάκτηση και επανεκτόξευσή του είναι δυνατή μέσα σε λεπτά, περιλαμβανομένης της επαναφόρτισης της μπαταρίας του, ενώ είναι ειδικά σχεδιασμένο για να μπορεί να δέχεται επιπρόσθετα τεχνολογικά εξαρτήματα. Το Marlin MK2 κινείται με μπαταρία και είναι πλήρως αυτόνομο. Έχει μήκος τριών μέτρων και μπορεί να φέρει φόρτο περίπου 110 κιλών. Διαθέτει αυτονομία 18-24 ωρών και μπορεί να καταδυθεί σε βάθος μέχρι και 330 μέτρων. Έχει επίσης «ανοικτή» αρχιτεκτονική, για να μπορεί να παίρνει νέα «πακέτα αποστολών» αναλόγως με τις απαιτήσεις της αποστολής.

 

Athens Mini Maker Faire

http://makerfaireathens.com/

 

Πότε: 1-2 Οκτωβρίου 2016
Πού: Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου

Αγορά εισιτηρίων

 

Athens Mini Maker Faire

To Athens Mini Maker Faire διεξάγεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στις 1-2 Οκτωβρίου 2016, στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου και σκοπός του είναι να συγκεντρώσει όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με το Making σε ένα μέρος. Οι συμμετέχοντες θα προβάλλουν τα εκθέματα που έχουν φτιάξει και οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν όλες τις καινοτομίες και να μάθουν πως φτιάχνεται το κάθε έκθεμα απο το δημιουργό του. Ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει σε διαδραστικές δραστηριότητες για όλη την οικογένεια και να έρθει σε επαφή με καινοτόμα τεχνολογικά επιτεύγματα.

Σχετικά με το Maker Faire

Το Maker Faire είναι η σπουδαιότερη εκδήλωση για την τεχνολογία, την εκπαίδευση, την επιστήμη, την τέχνη, τη χειροτεχνία, τη μηχανική, το φαγητό, την καινοτομία και το making σε όλες τις πιθανές μορφές. Αποτελεί το μέρος ανακάλυψης όλων των νέων τεχνολογιών, εφευρέσεων και καινοτομιών. Πρόκειται για μια γιορτή για όλη την οικογένεια, ανεξαρτήτου ηλικίας και φύλου. Συγκεντρώνονται άνθρωποι που φτιάχνουν κατασκευές με τα χέρια τους, σχετικά με την τεχνολογία, την τέχνη, το crafting, το DIY, την επιστήμη και την εκπαίδευση. Μπορεί να συμμετέχει κάποιος που φτιάχνει καινοτομίες, ευρεσιτεχνίες αλλά και νέα εντυπωσιακά προιόντα.

Ξεκίνησε από το Bay Area και τη Ν. Υόρκη και αναπτύχθηκε σε όλο τον κόσμο με συμμετοχή 24 Makers Faire και 125 Mini Maker Faire, με επέτειο 10 χρόνων διοργάνωσης το 2015. Υποστηρίζεται από το μεγαλύτερο περιοδικό για το making, το περιοδικό MAKE. Όλες οι διρογανώσεις έχουν τη στήριξη μεγάλων χορηγών, όπως μπορεί κανείς να δει στο www.makerfaire.com.

Το περιοδικό MAKE είναι το μοναδικό και μεγαλύτερο περιοδικό που είναι αφοσιωμένο στο Do-It-Yourself (DIY) σε σχέση με τα τεχνολογικά προιόντα. Το MAKE ενώνει, εμπνέει, ενημερώνει και ψυχαγωγεί μια αυξανόμενη κοινότητα πολυμήχανων ανθρώπων που δημιουργούν καταπληκτικά πράγματα στις αυλές τους, στα υπόγεια και τα γκαράζ των σπιτιών τους. Το MAKE γιορτάζει το δικαίωμα να πειραματιστούμε με την τεχνολογία με οποιοδήποτε τρόπο. Εκτός από περιοδικό και εκδήλωση, το MAKE βρίσκεται και πίσω από το blog.makezine.com, ένα κατάστημα λιανικής πώλησης για εξαρτήματα, βιβλία, μια σταθερή ροή διασκέδασης και διδασκαλίας μέσω του καναλιού του Youtube που κατέχει μια πλήρη βιβλιοθήκη οδηγιών για step by step projects.

  

Διοργανωτές Athens Mini Maker Faire

Πίσω από τη διοργάνωση της μεγαλύτερης εκδήλωσης του making, βρίσκονται δύο άνθρωποι που μοιράζονται το ίδιο όραμα για το Athens Mini Maker Faire και μεγάλη αγάπη για το making σε όλες τις μορφές. Διοργανωτές του Athens Mini Maker Faire είναι ο Σταύρος Μεσσήνης, ιδρυτής του THE CUBE ATHENS και ο Κώστας Φονταλής, Διοργανωτής της ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΑ.

 

Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλικ εδώ

Πότε: 1-2 Οκτωβρίου 2016
Πού: Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου

Αγορά εισιτηρίων

 

«Φως» στο γεωλογικό παρελθόν του Άρη από εντυπωσιακές εικόνες του ρομπότ Curiosity της NASA

Πηγήhttp://www.naftemporiki.gr/story/1146919/fos-sto-geologiko-parelthon-tou-ari-apo-entuposiakes-eikones-tou-curiosity

 

Του Κώστα Δεληγιάννη

Εντυπωσιακές έγχρωμες φωτογραφίες του ανάγλυφου του Άρη έστειλε στη Γη το ρομπότ Curiosity της NASA, χάρις στις οποίες οι επιστήμονες έχουν στη διάθεσή τους νέα στοιχεία για τη γεωλογική ιστορία του Κόκκινου Πλανήτη.

Οι εικόνες προέρχονται από την περιοχή «Murray Buttes» του Άρη, την οποία εξερευνά το ρομπότ. Η λήψη τους έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου με τη Mastcam, την κάμερα που διαθέτει το Curiosity για να αποτυπώνει το αρειανό τοπίο.

Στόχος των υπεύθυνων της αποστολής του Curiosity είναι από τα στιγμιότυπα να συνθέσουν στο προσεχές διάστημα μεγάλες πανοραμικές εικόνες της περιοχής.

«Ως επιστημονική ομάδα του Curiosity, είμαστε ενθουσιασμένοι παρακολουθώντας αυτή την περιπλάνηση στον Άρη, που θυμίζει ταξίδι μέσα σε αμερικανική έρημο», αναφέρει ο Άσβιν Βασαβάδα, επικεφαλής της ομάδας από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης (JPL) της NASA στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια.

NASA

Τα υψώματα και τα οροπέδια που διακρίνονται στο ανάγλυφο σχηματίστηκαν από “αρχαία” άμμο, η οποία μεταφέρθηκε από ανέμους και κατακάθισε όταν αυτοί κόπασαν.

«Μελετώντας αυτά τα υψώματα θα κατανοήσουμε καλύτερα τη δημιουργία των αμμόλοφων,  οι οποίοι άλλαξαν τη χημική σύσταση των υπόγειων κοιτασμάτων νερού και, με τη διάβρωση που προκάλεσαν, διαμόρφωσαν το τοπίο που βλέπουμε σήμερα», προσθέτει ο επιστήμονας.

Τα καινούρια στιγμιότυπα προέρχονται από την τελευταία στάση του Curiosity στην περιοχή, την οποία εξερεύνησε για ένα μήνα. Την εβδομάδα που διανύουμε, το ρομπότ έχει απομακρυνθεί από τους αμμόλοφους, κινούμενο προς τα νότια.

NASA

Το Curiosity προσεδαφίστηκε στον Κόκκινο πλανήτη στις 6 Αυγούστου 2012.Πέρα από τη φωτογράφηση του ανάγλυφου, το ρομπότ αναλύει επίσης δείγματα χώματος από τον Άρη, χρησιμοποιώντας γι’ αυτό τον σκοπό το όργανο SAM (Sample Analysis at Mars), το οποίο μέσα σε ένα μικρό φούρνο θερμαίνει τα δείγματα στους 800 βαθμούς Κελσίου.

Τα δείγματα συλλέγονται από ένα ρομποτικό βραχίονα και μετά μελετάται η χημική σύσταση των αερίων που απελευθερώνονται με τη θέρμανση.

 

Πηγήhttp://www.naftemporiki.gr/story/1146919/fos-sto-geologiko-parelthon-tou-ari-apo-entuposiakes-eikones-tou-curiosity

 

Σύνδεσμος στην ιστοσελίδα της NASA

 

 

Ρομπότ που καταλαβαίνουν τη γλώσσα του σώματος!

Πηγή: https://www.kth.se/en/aktuellt/nyheter/robots-can-now-signal-each-other-to-lend-a-hand-1.659745

Sometimes all it takes to get help from someone is to wave at them, or point. Now the same is true for robots. Researchers at KTH Royal Institute of Technology have completed work on an EU project aimed at enabling robots to cooperate with one another on complex jobs, by using body language.

Dimos Dimarogonas, an associate professor at KTH and project coordinator for RECONFIG, says the research project has developed protocols that enable robots to ask for help from each other and to recognize when other robots need assistance — and change their plans accordingly.

«Robots can stop what they’re doing and go over to assist another robot which has asked for help,» Dimarogonas says. «This will mean flexible and dynamic robots that act much more like humans — robots capable of constantly facing new choices and that are competent enough to make decisions.»

As autonomous machines take on more responsibilities, they are bound to encounter tasks that are too big for a single robot. Shared work could include lending an extra hand to lift and carry something, or holding an object in place, but Dimarogonas says the concept can be scaled up to include any number of functions in a home, a factory or other kinds of workplaces.

The project was completed in May 2016, with project partners at Aalto University in Finland, the National Technical University of Athens in Greece, and the École Centrale Paris in France.

In a series of filmed presentations, the researchers demonstrate the newfound abilities of several off-the-shelf autonomous machines, including NAO robots. One video shows a robot pointing out an object to another robot, conveying the message that it needs the robot to lift the item.

Dimarogonas says that common perception among the robots is one key to this collaborative work.

«The visual feedback that the robots receive is translated into the same symbol for the same object,» he says. «With updated vision technology they can understand that one object is the same from different angles. That is translated to the same symbol one layer up to the decision-making — that it is a thing of interest that we need to transport or not. In other words, they have perceptual agreement.»

In another demonstration two robots carry an object together. One leads the other, which senses what the lead robot wants by the force it exerts on the object, he says.

«It’s just like if you and I were carrying a table and I knew where it had to go,» he says. «You would sense which direction I wanted to go by the way I turn and push, or pull.»

The important point is that all of these actions take place without human interaction or help, he says.

«This is done in real time, autonomously,» he says. The project also uses a novel communication protocol that sets it apart from other collaborative robot concepts. «We minimize communication. There is a symbolic communication protocol, but it’s not continuous. When help is needed, a call for help is broadcast and a helper robot brings the message to another robot. But it’s a single shot.»

Η ανατομία ενός ρομποτικού Rover

Οι μη επανδρωμένες διαστημικές αποστολές έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν το ηλιακό σύστημα με τρόπους που οι επανδρωμένες αποστολές δεν μπορούν. Εξοπλισμένα με επιστημονικά όργανα, όπως τηλεσκόπια, φωτογραφικές μηχανές, και φασματογράφους, ρομποτικά διαστημικά σκάφη είναι σε θέση να ταξιδεύουν με ασφάλεια στο διάστημα και να στέλνουν πίσω επιστημονικά δεδομένα για τους ερευνητές στη Γη.

Μάθετε με λεπτομέρειες πώς κάθε ένα από τα Mars Exploration Rovers, που έφτασε στο «κόκκινο πλανήτη» το 2004 ήταν εξοπλισμένο για να αποφασίσει, μεταξύ άλλων, αν υπήρχε νερό ποτέ εκεί.

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τα μέρη από τα οποία αποτελείται ένα τέτοιο ρομποτικό Rover

 

 

Octobot: Το πρώτο αυτόνομο ρομπότ φτιαγμένο από μαλακά υλικά

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/story/1141545/octobot-to-proto-autonomo-rompot-ftiagmeno-apo-malaka-ulika

Ομάδα ερευνητών του Harvard University, ειδικών στο 3D printing, τη μηχανολογία και τη μικρορροϊκή, επέδειξαν το πρώτο αυτόνομο, χωρίς κάποιου είδους ενσύρματη σύνδεση, ρομπότ φτιαγμένο από εντελώς μαλακά υλικά. Αυτό το μικρό, 3D-printed ρομπότ, στο οποίο έχει δοθεί το όνομα octobot, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα γενιά μαλακών, αυτόνομων συσκευών.

Η μαλακή ρομποτική θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με τις μηχανές, ωστόσο μέχρι τώρα ήταν δύσκολη η δημιουργία τέτοιων ρομπότ: Ο ηλεκτρισμός και τα συστήματα ελέγχου, όπως οι μπαταρίες και τα κυκλώματα, είναι σκληρά και άκαμπτα και μέχρι τώρα τα μαλακά ρομπότ ήταν είτε προσδεδεμένα σε εξωτερικά συστήματα είτε περιείχαν σκληρά τμήματα.

Ο Ρόμπερτ Γουντ, καθηγητής μηχανολογίας και εφαρμοσμένων επιστημών (έδρα Charles River) και η Τζένιφερ Α. Λιούις, καθηγήτρια βιολογικά εμπνευσμένης μηχανολογίας (έδρα Hansjorg Wyss) στο Harvard John A. Paulson School of Engineering ηγήθηκαν της έρευνας. «Επί μακρόν ένα όραμα για τον χώρο της μαλακής ρομποτικής ήταν η δημιουργία ρομπότ που είναι εντελώς μαλακά, αλλά η δυσκολία ήταν η αντικατάσταση άκαμπτων εξαρτημάτων όπως οι μπαταρίες και τα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου με ανάλογα μαλακά συστήματα και στη συνέχεια ο συνδυασμός τους» λέει ο Γουντ. «Η έρευνα αυτή επιδεικνύει πως μπορούμε εύκολα να κατασκευάσουμε τα βασικά εξαρτήματα ενός απλού, εντελώς μαλακού ρομπότ, που θέτει τα θεμέλια για πιο πολύπλοκα σχέδια» προσθέτει.

Η έρευνα περιγράφεται στο Nature. «Μέσω της υβριδικής μας προσέγγισης συναρμολόγησης, ήμασταν σε θέση να προβούμε σε 3D printing του καθενός από τα λειτουργικά εξαρτήματα που απαιτούνται για το μαλακό σώμα του ρομπότ, περιλαμβανομένης της αποθήκευσης καυσίμου, της ισχύος κ.ά., γρήγορα» λέει η Λιούις.

Τα χταπόδια εδώ και πολύ καιρό αποτελούν πηγή έμπνευσης για την έρευνα που διεξάγεται στον χώρο της μαλακής ρομποτικής, καθώς είναι σε θέση να προβαίνουν σε μια εντυπωσιακή γκάμα δραστηριοτήτων που προϋποθέτουν δύναμη και ευελιξία χωρίς να έχουν σκελετό. «Κλειδί» για τη λειτουργία του octobot είναι μια αντίδραση στο εσωτερικό του, που μετατρέπει μικρή ποσότητα υγρού καυσίμου (υπεροξείδιο του υδρογόνου) σε μια μεγάλη ποσότητα αερίου, η οποία ρέει στους βραχίονες του ρομπότ και τους φουσκώνει, όπως ένα μπαλόνι. Για τον έλεγχο του ρομπότ χρησιμοποιήθηκε μικρορροϊκό κύκλωμα που βασίστηκε στη δουλειά του Τζορτζ Γουάιτσαϊντς.

 

 

1 2 3 4 7